Diary: week 3 en 4 rondreizen door Sri Lanka: Ella, Hirikiteya en Mirissa

In dit blog lees je over onze ervaringen met rondreizen door Sri Lanka!

De eerste twee weken in Sri Lanka zitten erop, maar we hebben gelukkig nog twee weken over in dit mooie land! In het vorige diary blog hadden we net Nuwera Eliya bezocht en stonden we op het punt om Adam’s Peak te gaan beklimmen. Lees snel verder om te lezen hoe die beklimming verliep!


Zonsopgang bij Adam’s Peak

Het is kwart voor twee ’s nachts. Slaperig stappen we uit de taxi die ons samen met de Canadese Dez en Emmie hier naartoe heeft gebracht. We staan in Dalhousie, aan de voet van de Adam’s Peak. Vol goede moed beginnen we te lopen. Adam’s Peak is een religieuze berg, voor zowel het boeddhisme, hindoeïsme, christendom en de islam. Terwijl we beginnen te stijgen, komen we dan ook meteen een aantal tempels tegen.Adam's Peak lake

5500 traptreden en 2243 meter

Adam’s Peak staat bekend als een pittige klim. Het pad is goed onderhouden maar bestaat uit 5500 traptreden en klimt naar 2243 meter. Het eerste gedeelte stijgt geleidelijk, maar hoe hoger we komen, hoe steiler de traptreden. In het begin hebben we het bloedheet, maar twee uur later staan we alle vier te rillen in de wind. Het is nog maar een uurtje maar er is hier veel minder beschutting en daardoor is het erg koud.

Een bewolkte zonsopgang, of toch niet?

We bereiken de top, veel te vroeg. Het is pas 04.45 en het duurt dus nog ruim een uur voor de zon opkomt. Dicht tegen elkaar aan, zitten we met nog een dertigtal andere mensen te wachten. Ik doezel met mijn hoofd op de schoot van Ries af en toe in. Langzaam verkleurt de hemel boven ons, van diepblauw naar paars, roze en langzaam geel. En dan…. Zitten we ineens in dichte mist. Van het een op het andere moment is er geen zon of dal meer te zien, we zitten vol in de dikke, natte wolken. Omdat we nu ook nat zijn, is het nog kouder en beteuterd wil ik eigenlijk al naar beneden gaan.

Gelukkig blijkt de mist telkens uit een paar wolken te bestaan die tegen Adam’s peak aan botsen. Om de paar minuten hebben we dus wel even zicht op het dal. De zon komt omhoog en is een grote gele vuurbol. Het effect is eigenlijk heel cool, in een soort mistige omgeving zien we deze vuurbol omhoog komen en warmen de eerste zonnestralen ons op.


Wil jij ook Adam’s Peak beklimmen? Lees hier alles over deze hike!


Adam's Peak cloudy sunrise

Doodmoe naar beneden en naar Ella

Een half uur later staat de zon hoog aan de hemel en beginnen we af te dalen. Die 5500 traptreden naar beneden zijn misschien nog wel zwaarder dan omhoog. Doodmoe komen we twee uur later bij de auto aan. Ik kan slecht tegen weinig slaap en na deze nacht zonder slaap en met veel lichamelijke inspanning kun je me wel opvegen. De daaropvolgende uren reizen we eerst per auto en dan per trein naar Ella. Eenmaal in ons hotel aangekomen val ik direct in slaap.Ascending Adam's Peak

Veertien uur later word ik uitgerust wakker van de zon die de kamer in schijnt. Een beetje gedesoriënteerd loop ik naar het raam en zie daar ons prachtige uitzicht. We hebben een fijn hotel (Idyll) dat op de Ella Vallei uitkijkt en zover als ik kan kijken zie ik groene bergen, zo mooi!Ella view from Hotel Idyl

De Rawana waterval in Ella

Na een lekker ontbijt nemen we een tuk-tuk naar de Rawana waterval. Helaas valt deze een beetje tegen, het is er druk en je kunt slechts een klein deel van de waterval zien. Met z’n drone kan Ries iets meer vastleggen maar alsnog is het niet erg indrukwekkend.

Bloedzuigers bij de Small Rawana waterval

We hebben gelezen over een andere waterval, de Small Rawana, die je na een korte hike kunt bereiken, aldus de Lonely Planet. Maar dat blijkt toch niet helemaal te kloppen… Na een half uur zoeken naar een mogelijk pad, komen we een lokale man tegen die ons er wel ‘even’ naar toe wil brengen. Dat ‘even’ blijkt een half uur waden door de snelstromende rivier, via glibberige richels en springend over natte rotsen. Eenmaal bij de waterval aangekomen zit ik onder de bloedzuigers en Ries onder de schrammen. Máár we hebben de hele waterval voor onszelf en dat is toch wel heel mooi!

De weg terug is niet minder makkelijk, maar drie kwartier later staan we zonder al te grote kleerscheuren weer op de hoofdweg van Ella. Zelfs Ries vond het eng geeft hij toe. Na een flinke lunch besluiten we dat we wel een massage verdienen na deze lichamelijke inspanning. Daarna lopen we terug naar ons hotel, waar ik vroeg in bed kruip. Ik voel me niet helemaal lekker.Hidden waterfall Ella

Ziek in Ella

Helaas, ik ben echt ziek. De volgende vier dagen spendeer ik alleen maar in bed, veelal slapend. Ries trekt er zelf op uit om Ella te ontdekken. Zo beklimt hij Ella Rock, Little Adam’s Peak en bezoekt hij samen met Dez en Emmie uit Canada de Nine Arches Bridge. Deze brug is heel bekend, het is een grote, bakstenen brug die in een boog loopt.

Een beetje beteuterd vraag ik hem het hemd van het lijf, elke keer als hij terugkomt van een avontuur. Ella was een van de dingen waar ik heel erg naar uitkeek in Sri Lanka.

Al zijn ervaringen over Ella schreef Ries op in een reisgids. Klik hier om deze te lezen!

Nine Arches Bridge (credits Dez) EllaElla Rock summitWalking on the railway Ella

Naar Tangalle

Na vijf dagen voel ik me goed genoeg om door te reizen. Helemaal fit ben ik nog niet, maar we zijn nu bijna een week in Ella en toe aan wat meer warmte. En dus reizen we samen met onze Canadese vrienden naar Tangalle in het zuiden van Sri Lanka.

Eenmaal daar aangekomen slapen we in een mooi hotel met zwembad (Nuga Eden Tangalle). Tangalle is een relatief grote stad, maar wij zitten vlak aan het strand en kijken uit op twee mooie baaien.Surf Sri Lanka Mirissa

Vuurwerk op mijn verjaardag in Tangalle

De volgende ochtend ben ik jarig! We slapen uit, ik word verrast met taart en samen met Dez huren we een scooter en bezoeken we meerdere stranden. Ik voel me weer bijna de oude en geniet van het strand, de warmte (in Ella was het bijna 10 graden kouder) en de zee. ’s Avonds komt ook Emmie mee en gaan we uitgebreid uit eten op het strand (een cadeautje van mijn ouders!). De avond sluiten we af met een verrassing van Ries: verjaardag vuurwerk en opnieuw taart!

Werken in Dickwella en Hiriketiya

We worden wakker van de regen. Niet erg want vandaag zijn we van plan naar onze volgende bestemming te rijden, Dickwella. Eenmaal daar aangekomen besluiten we deze druilerige dag goed te besteden door wat werk gedaan te krijgen. We gaan naar de hippe co-working spot Verse, waar we de rest van de middag druk bezig zijn met SEO-optimalisaties voor de website. SEO staat voor Search Enging Optimazition, hoe goed vindbaar je website op Google is. Elke maand stijgt het aantal bezoekers op de site, maar met betere SEO zijn we nog beter vindbaar.Red Beach Talalle

Surfen in Hiriketiya Bay

’s Avonds eten we een pokébowl. In Dickwella en de bijbehorende Hiriketiya Beach wonen veel expats en digital nomads. Ook is er een grote surf community. Daardoor vind je hier allerlei leuke restaurants, hotels en yogastudio’s. Een perfecte plek om wat langer te blijven en dus besluiten we diezelfde avond nog dat we een aantal nachten bijboeken.

Uiteindelijk vinden we het zo fijn dat we zes dagen blijven. ’s Ochtends doen we yoga, waarna we naar Verse gaan, om een paar uur te werken. ’s Middags lunchen we bij een van de leuke restaurants die hier te vinden zijn. Daarna gaan we surfen, spelen we spelletjes met vrienden (naast Dez en Emmie komen we hier oude bekenden Anne en Sebastiaan tegen) of ontdekken we de omgeving.

Reis jij door Sri Lanka? Lees hier de ultieme reisgids voor Dickwella en Hiriketiya!

Wijn en rauwe tonijn bij Talalla Beach

Op een van deze ontdekkingstochten stuiten we op het mooie Talalla beach, een rustig strand met flinke golven. Als verjaardagscadeautje van de ouders van Ries heb ik nog een lekkere lunch te goed en omdat ik eindelijk weer helemaal beter ben, besluiten we aan dit strand, bij restaurant Zephyr uitgebreid te lunchen bij het zwembad. De witte wijn die we bij de lunch drinken hakt er flink in en pas uren later tijdens het surfen voel ik me weer helemaal nuchter.

Na zes heerlijke dagen in Dickwella besluiten we door te reizen naar Mirissa. Er resteren ons slechts drie dagen in Sri Lanka en die willen we gebruiken om nog wat nieuwe stranden te ontdekken.

Toeristen hotspot Mirissa

Al staand in een overvolle bus, reizen we in een klein uur naar Mirissa. Eenmaal aangekomen bij ons hotel (Banana Garden), droppen we de spullen, huren we een scooter en trekken eropuit om de omgeving te verkennen. We bekijken de bekende (en toeristische) Coconut Tree Hill, spelen in de golven van Mirissa Beach en zoeken de weg naar Secret Beach, dat totaal niet ‘secret’ blijkt te zijn. ’s Avonds drinken we cocktails tijdens happy hour op het strand en bestelt Ries een enorme tonijn die hij zelf uitzoekt.Tuna Carpachio Mirissa

Mirissa is veel drukker dan de plekken die we tot nu toe in Sri Lanka gezien hebben. Je hebt hier veel hippe restaurants, cafés en koffiezaakjes, met smoothiebowls, pokébowls en geweldige interieurs. Soms is het misschien iets te druk, aan de andere kant, je hebt hier wel alle faciliteiten waar je maar naar op zoek kunt zijn.


Is jouw volgende bestemming in Sri Lanka het strandplaatsje Mirissa? Lees hier alles over deze plek!


Coconut Three Hill sunrise close up Charlotte Mirissa

Fort Galle en Unawatuna

Een leuk uitstapje vanuit Mirissa is een bezoek aan Fort Galle. Dit is een oude Nederlands fort uit de zeventiende eeuw. Het fort is nog in goede staat, inclusief huizen, kerken en andere gebouwen. In de meeste huizen, die er zeer Nederlands uit zien, zitten leuke restaurants en winkels tegenwoordig. Sommige straatnamen zijn ook Oudnederlands zoals de Kerkstraat. Per scooter rijden we in een klein uurtje naar Fort Galle. We lopen een paar uur rond, bezoeken de Groote kerk, zien de oude gevangenis en de vuurtoren. Al snel komen we erachter dat vandaag een Nationale feestdag is, het is erg druk op het fort maar helaas zijn veel musea gesloten.Galle Lighthouse

Het Dalawella strand

Wanneer de drukte en de brandende zon ons teveel worden, rijden we naar het strand van Unawatuna. In oude reisgidsen wordt dit plekje beschreven als een mooie baai met enkele faciliteiten en maar weinig toeristen. Maar tegenwoordig is dit uitgegroeid tot een drukke strandplaats met grote strandtenten, restaurants en heel veel toeristen! Niet helemaal ons ding dus al snel rijden we door naar het kleinere strand van Dalawella, waar het stukken rustiger is, perfect om nog even van de zee te genieten.Delawella Beach Ries struggling with life

De laatste uren in Mirissa

Terug in Mirissa eten we heerlijke sushi bij Little Tuna en werken we nog een paar uurtjes in ons hotel. Onze laatste ochtend brengen we op nog een nieuw strand door. Op Weligama Beach huurt Ries een surfboard om nog wat laatste golven te pakken terwijl ik lekker lig te lezen in de zon.Surf beach Mirissa

En dan is het helaas tijd om Sri Lanka te verlaten. Per tuk-tuk, bus en taxi reizen we naar het vliegveld van Colombo. Het is nog even spannend, Ries wordt namelijk bijna geweigerd om het vliegtuig naar Maleisië te boarden (hij had nog geen doorvliegticket uit Maleisië gekocht) maar uiteindelijk stijgen we op, op weg naar Kuala Lumpur!

Sri Lanka was een prachtig land! Het is makkelijk bereisbaar, is zeer divers en een hele goedkope bestemming. Ik had het prima gevonden hier nog een maand langer te blijven en ik weet zeker dat we hier nog een keer naar terug gaan! Maar nu eerst Maleisië!


Hier vind je onze hotelgids met de leukste hotels in heel Sri Lanka!


Click here for all my blogs on Sri Lanka
Klik hier voor al mijn blogs over Sri Lanka


Meer blogs over Sri Lanka

tagged in diary

4 Comments

Leave a reply

Your email address will not be published.

Theme developed by TouchSize - Premium WordPress Themes and Websites